Welkom op het volgende lange verhaal van Niek & Sandy. Veel leesplezier! :) 25-12-2010 Vandaag heeft Sandy tot het einde van de middag op bed gelegen met migraine. Niek heeft zich zelf vermaakt door middel van het rond rijden op zijn motor. Hij heeft bij de verschillende stranden gekeken welke nou uiteindelijk het mooist was. Om 15:30 voelde Sandy zich weer goed en is naar het privé strand gelopen. Hier bood een meisje uit nieuw zeeland haar aan om haar snorkel te lenen. Het was erg goed weer om te snorkelen, veel verschillende vissen gezien en zelfs een soort aal. Na een uur had Sandy het wel gezien en ging terug naar de bungalow, alleen was Niek nog niet terug met de sleutel. Het duurde even voordat Niek weer terug was maar eenmaal terug konden we lekker douchen en ons klaar maken voor de kerstavond. We hebben op het strand gegeten, waar we vermaakt werden door vuurshows en vuurwerk. Na het eten hebben we over het strand gelopen op zoek naar een leuk tentje om wat te drinken. Onderweg kwamen we een pup tegen die aan het spelen was met een krab, wat wel een grappig gezicht was. Uiteindelijk hebben we buckets zitten drinken met twee jongens uit Nederland, wat erg gezellig was. Helaas kwamen we er iets te laat achter dat het net iets te veel van het goede was, Merry Christmas! 26-12-2010 ’s Ochtends hadden zowel Niek als Sandy iets wat last van een kater. We hebben extreem rustig aan gedaan. We hebben ontbeten met pizza in onze bungalow. Waarna we allebei aardig opknapte. We zijn op het strandje van Haad Son gaan liggen. Net nadat we besloten hadden weer terug te gaan naar de bungalow begon het te regen. Gelukkig zaten we om de hoek. ’s Avonds hebben we voor het laatst bij mama pooh gegeten. En hebben we film gekeken in het bounty resort. 27-12-2010 Om 05:00 ging de wekker jeeehhh! Wat een tijd. Vandaag gaan we namelijk naar het eiland Ko Lanta. Om 06:00 zaten we op de motor richting de haven. Om 06:15 hebben we onze motor ingeleverd. Nadat we ons kaartje hadden laten zien kregen we een felgekleurde sticker die je op je borst moest plakken. En om 07:00 vertrok de boot naar Surat thani. De boot reis was deze keer zeer prettig, het water was heel rustig en er was een aangenaam zonnetje. Ofwel we hebben meer dan de helft van de reis liggen slapen op het dek. In Surat thani moesten we een stukje lopen over de pier richting de bussen. Hier kregen we weer een sticker met een andere felle kleur. Om 10:00 ging hier een bus die ons richting Krabi bracht. Eenmaal in Krabi kregen we, hoe kan het ook anders, een sticker. Terwijl we stonden te wachten raakte we aan de praat met een Duits stel, zij waren ook op weg naar Ko lanta. Een pick up truck bracht ons 4en naar een plek waar we weer opgehaald zouden worden door een mini van. Eenmaal hier hebben we een bungalow kunnen boeken, zodat we de eerste nacht een slaap plaats hebben. Ook hier kregen we natuurlijk een sticker voor. Om 14:30 zou een busje ons op komen halen, ofwel we moesten nog 45min wachten tot we verder zouden gaan. Maar om 15:00 was er nog steeds geen busje. Om de beurt zijn we gaan vragen hoe het nou zat en of dan nog wel het eiland op zouden komen. Aangezien wij dachten dat de laatste boot om 16:00 gaan. En met de mini van zou het nog een uur rijden zijn naar de boot. Om 15:15 werden we dan eindelijk opgehaald. Maar er moest nog meer opgehaald worden zowel mensen als goederen. Uiteindelijk zat het hele busje volgestouwd met mensen en dozen met koffie. Niek en ik zaten lekker voorin dus hadden niet zo veel last van de drukte. Om 16:00 waren nog lang niet bij de pier, dus Sandy had er een hard hoofd in. Niek daarin tegen had zo iets ze gaan echt geen busje volladen als we niet meer op het eiland kunnen komen. En Niek had gelijk. Uiteindelijk zijn we met twee pontjes naar het eiland gevaren. En zijn we door de meneer van de mini van voor de deur van het resort afgezet. Wat onderweg erg opviel waren de vrouwen met hoofddoek en de mannen in gewaden. Op het eiland hebben ze dan ook moskee’s en tempels. En Floor ook hier zingen ze over hun hangmat! ’s Ochtends om 5 uur begint de locale moskee met een rustgevend liedje. Het gaat ongeveer zo: AAALAAAAAAAAAAAAAHUU AKBARRRRRRRRRRRRRRRR!!! We wilde ons inchecken. Eerst heeft het duitse stel hun gegevens ingevoerd. Maar daarna mochten wij geen briefje invullen, er waren namelijk geen kamers meer vrij. Wat bleek nou het info center waar wij ons hotel geboekt hadden deed dit vaker. Ze boekte dan twee keer een resort maar belde maar voor een boeking naar het resort. Vervolgens betaalde wij bij het info center maar kon de eigenaar van het resort naar zijn centen fluiten. Hij kon een heel boekje laten zien van papiertjes die allemaal niet betaald waren door het info center. Gelukkig voor ons was de man heel erg aardig. We hoefden niet nog eens te betalen en Niek en Sandy hebben in zijn huis mogen slapen voor een nacht omdat er geen kamer meer vrij was. Het huis werd eerst grondig schoon gemaakt door drie vrouwen voordat we er in mochten. Hoe gastvrij ben je dan, je eigen huis afstaan maar eerst nog geheel schoonmaken en dat voor een nachtje, We voelde ons dan ook behoorlijk opgelaten door de situatie. ’s Avonds hebben we in het resort gegeten en nog wat gedronken met Ingo en Christina, het duitse stel. Wel hebben we meteen een scooter gehuurd. Een hele mooie retro scooter met rood en wit en nep leren bekleding. Waarna we vroeg zijn gaan slapen in de baas zijn huis. 28-12-2010 Vandaag zijn we rond 08:00 richting de receptie gelopen zodat we zeker zouden zijn van een echte kamer. Eenmaal daar vroeg het meisje achter de balie hoeveel we moesten betalen voor onze kamer. Rare vraag vonden wij maar, met een staal gezicht zei Sandy 500 baht (zij hoeft toch niet te weten dat er 600 baht tegen ons gezegd is.) Helaas zei het meisje achter de balie kom maar terug om 10:30 dan zijn de kamers schoon. Niek was vrij geagiteerd door het feit dat hij dus eigenlijk langer had kunnen slapen. We zijn om de tijd te doden wat rond gaan rijden om her en der te informeren hoeveel een kamer bij hun zou kosten. En de meeste waren duurder of iets goedkoper maar met minder faciliteiten. Ofwel na goed overleg zijn we tot de conclusie gekomen dat we veel waar krijgen voor ons geld bij dit resort (ventilator, koelkast, warme douche, tv, twee zwembaden, vlak aan het strand, rustig afgelegen bungalow.) Voor ons ontbijt hebben we gegeten bij de look a like van lady gaga en haar thaise toy boy. Maar het eten bij lady gaga was niet echt om over naar huis te schrijven, dus gaga hou het maar gewoon bij zingen want koken (het maken van een fruit yoghurt en twee shakes) kan je niet. Daarna zijn we naar nog een paar resorts/ bungalowparken geweest om te informeren maar ook daar kwam niks uit. Om 10:30 stonden we weer netjes bij de receptie. Hier hebben we besloten om tot 2 januari hier te blijven. Dit omdat we vrijwel zeker weten dat we voor het zelfde geld niet iets beter kunnen vinden. Helaas is het wel zo dat op 31 december de kamer dubbel zo duur is omdat er dan een diner bij inbegrepen is. Waarop Niek vroeg ja maar als we hier niet willen eten? Waarop het meisje zei dat is geen probleem maar de prijs blijft het zelfde. En ojah bier is niet inbegrepen verdere drankjes wel. Nou goed er van uit gaand dat we niks anders kunnen vinden met oud en nieuw, nemen we dit maar voor lief. Maar we gaan wel proberen die 800 baht eruit te drinken natuurlijk. En op zich moet dat niet zo moeilijk zijn want een cocktail is 100 baht. Eenmaal in onze kamer aangekomen waren we blij verrast door de grote van de kamer, er stond een tweepersoons bed en een eenpersoons bed. Dus mochten we nog iemand willen uitnodigen hahahha. Iemand toevallig in de buurt? Je mag blijven slapen hoor! Daarna zijn we op de scooter het eiland rond gaan rijden. Onze eerste stop was bij een vlindertuin. Uiteindelijk bleek dit niet heel erg veel voor te stellen. Een met gaas overdekt stuk grond, ter grootte van een tennisveld. Met daarin wat planten en verschillende vlinder soorten. De tweede stop was bij de slangenshow hier kon je een uur lang slangen kijken. Dit hebben we echter overgeslagen. De derde stop was de mangrove, hier hebben we heel veel klein gekleurde krabben gezien en verschillende vissoorten. Onderweg zijn we nog een mama olifant met haar baby tegen gekomen, deze werden gebruikt voor jungletrekkings (kan je om de mama haar rug zitten en de kleine hobbelt een beetje mee.) Vervolgens hebben we geluncht in old lanta town. Gelukkig zaten we binnen want het begon keihard te regen. Toen het wat minder werd hebben we wat winkeltjes bekeken, waaronder een winkeltje met handgemaakte hangmatten. Er hing ook een hele kleine hangmat waarin een dikke poes voluit in lag te slapen, met een bordje “do not disturbe!” Nadat we weer op de motor waren gestapt heeft Niek naar zijn mening een heel leuk grapje uitgehaald. Onder het rijden trok Niek aan een tak van een boom en omdat het geregend had kwam er door het bewegen van de tak veel water af, wat natuurlijk op Sandy haar hoofd terecht kwam. Vervolgens kwam Niek niet meer bij van het lachen. Een ons tegemoet lopend stel moest ook erg hard lachen en dat maakte sandy nog blijer. Ook zijn we langs het gebied gereden dat het ergst was getroffen door de tsunami. En uiteindelijk kwamen we bij het meest zuidelijkste puntje van het eiland uit. Hier was een home-stay wat compleet afgezonderd zit. Ze hebben er supergafe boomhutten die je kan huren voor 800baht (20 euro) per nacht. De boom waar hij in gebouwd is loopt dus ook door het midden van je kamer heen (zie foto’s tarzan house). Eenmaal terug in de bungalow hebben we een filmpje gekeken. En rond 20:00 zijn we gaan eten bij een klein restaurantje verderop, waar onze Duitse vrienden ook zaten. Gezellig zitten kletsen en rond 22:30 terug naar de kamer voor de nachtrust. 29-12-2010 Om 09:00 hadden we de wekker gezet, echter besloot Niek toch wat langer te blijven liggen. Nadat Sandy had gedoucht heeft ze nog geprobeerd om Niek wakker te maken, maar tevergeefs. Eenmaal haar boek uit besloot Sandy de was te gaan halen die Niek 's avonds de 27ste weg had gebracht. Maar om dit lopend te doen was toch wel een beetje ver. Sandy heeft daarom haar stoute schoenen aangetrokken en is op de scooter vertrokken op weg naar de wasserette. Hier aangekomen begon het hard te regenen. Dus Sandy is blijven wachten onder het afdakje was de wasserette/ info center. Toen het wat droger werd heeft ze haar weg vervolgd richting een soort bakker, hier twee broodjes gehaald. Vervolgens terug gereden, echter iets te ver gereden hahah dus weer terug. Even naar de mini market geweest voor beleg, en toen naar de bungalow. Hier kwam Niek naar buiten stormen met zijn hoofd op onweer. Waar was je? Ik probeer je te bellen maar je telefoon gaat niet over. En je sms't ook al niet terug. Niek was een beetje bezorgd aangezien hij weet dat Sandy niet zo’n held is op de scooter en het verkeer hier maar 1 regel heeft en dat is zo chaotisch mogelijk dwars door elkaar heen rijden. Maar het is mooi wel gelukt hihihi. De rest van de dag heeft het vrijwel alleen maar geregend maar, gelukkig hebben we een film kanaal op onze tv. Dus het werd een film dag. Tegen vieren wilden we er toch echt wel even uit, dus zijn we richting het noorden gereden waar we op de heen weg een markt hadden gezien. De markt bleek te bestaan uit heel veel verschillende kraampjes en winkeltjes met vooral kleding. Hier hebben we wat rond geslenterd tot we er genoeg van hadden. Op de terug weg hebben we fruit gehaald voor in onze koelkast :D, o wat zijn wij blij met onze koelkast. Terug in ons huisje hebben we, ja ja een film gekeken. Tegen 20:00 zijn we op zoek gegaan naar een restaurantje. We zijn terecht gekomen bij een restaurantje met live muziek. De muziek was hhmmm ja anders. Niek heeft wel wat verbetering aangebracht hij heeft een van de gitaren gestemd waarna de muziek nog steeds hmmm ja anders was. Wel heeft Niek heeeeeeel erg lekker gegeten. Terwijl Niek zijn curry zat te eten zat Sandy maar te wachten en te wachten op haar eten. Nadat Niek zijn bord leeg had toch maar eens gevraagd of ze heel misschien mijn eten vergeten waren. En dat was inderdaad het geval. Na nog langer wachten kreeg ook Sandy te eten. Helaas was de soep die Sandy had veel en veel te pittig voor Sandy. Tegen zin in heeft Sandy misschien net de helft op gegeten, met naast zich een grote fles water. Toch best een prestatie en niet lekker eten en dan ook nog naar minder fijne muziek luisteren. Na het eten hebben nog gezellig met Ingo bij de Bob bar wat gedronken om de avond toch nog goed af te kunnen sluiten. Terug in de kamer kwam Niek er achter dat we 90 baht te weinig hadden betaald aan de Bob meneer. Oeps foutje! 30-12-2010 Gisteren hadden we een boekwinkel gezien, hier zijn we vandaag een kijkje gaan nemen voor NL boeken. En ja hoor een hele plak vol. We hebben een oud boek in kunnen leveren waar we 50 baht voor kregen. Uiteindelijk hebben we nu drie nieuwe tweede hands boeken. We zijn snel weer terug gereden, want het begon weer te regenen, naar een Duitse bakker waar we een heerlijk broodje hebben zitten eten. Toen het wat droger was zijn we terug gereden naar ons huisje. Om vervolgens de eerst paar bladzijden te kunnen lezen in ons nieuwe boek. Gelukkig klaarde het iets op zodat we ook de andere kant van het eiland konden gaan bekijken. ’s Avonds zijn we over een markt gelopen waar vrij weinig aan was, om vervolgens een restaurant te vinden om te eten. Deze avond hebben we afgesloten met een goed potje shithead. 31-12-2010 Ook vandaag was het weer een bewolkte dag dus ons plan om op het strand te liggen viel in duigen. Ingo en Christina belde ons we misschien zin hadden om mee te gaan kayaken in de mangrove. Sandy leek dit niet zo heel erg leuk maar uiteindelijk heeft Niek Sandy over gehaald om toch deel te nemen aan deze activiteit. Bij Ingo en Christina aangekomen bleek er nog een stel mee te gaan Ruben en Miloe, een NL stel. Met zijn 6en zijn we richten de mangrove gereden. Hier hebben we natuurlijk eerst de prijs verlaagd, waarna we gezellig zijn gaan kayaken. Het begin van onze kayak tocht was zeer relaxed, vrij weinig peddelen en aapjes kijken. Uiteindelijk dachten we dat we wel een mooi rondje konden varen. Helaas heeft een boom dit gedwarsboomd. Na een paar honderd meter varen door een kronkel stroompje lag er overdwars in het stroompje een boom. Maar zo eigenwijs als we waren wilde we niet geloven dat je hier niet in kon. Ofwel we hebben christina overgeheveld in een ander boot, de boot over de boom terwijl ingo op de boom stond. Toen Christina weer in de boot en vervolgens Ingo weer in de boot. Ingo en christina zijn eerst gaan kijken of het stroompje niet dood liep. En onder tussen wij maar wachten. Tot op een gegeven moment Ingo en Christina terug kwamen met de nieuws dat het stroompje dood liep. Ofwel we moesten het hele overhevel ritueel weer over nieuw doen. Helaas liep bij deze actie onze boot vol met water waardoor wij beide een zeik natte kont kregen. Onder tussen waren we al een uur en een kwartier onderweg. We hadden voor twee uur de kayak gehuurd. We hebben daarom maar besloten gewoon de zelfde weg weer terug te gaan. Uiteindelijk hadden we zelfs nog 5min over. Eenmaal terug zijn we snel naar ons huisje gereden om lekker te kunnen douchen en onze vieze kleren in een sopje te leggen. Wat dan mangrove water ruikt iets minder fris. Rond een uurtje of 18:00 zijn we met zijn alle wat gaan drinken in de Bob bar. De Bob meneer wist nog precies wat we dronken maar over de 90 baht te weinig van twee dagen terug heeft hij niks meer gezegd (hij lag voornamelijk stoned in een hangmat aan zijn dreadlocks te plukken). Om 19:30 besloten we naar onze diner te gaan in het resort waar we zo veel voor moesten betalen. Bleek het buffet een tafel te zijn met wat loempia’s twee verschillende rijst soorten, een iets met groenten en vis en een iets met groenten en rund, ojah en nog wat fruit als toetje. Alles was koud en niet te eten. Vervolgens bleek er alleen fris of water bij de prijs in te zitten. Ons oudejaarsdiner was echt GEWELDIG (lees: extreem sarcastisch!) Rond 22:30 zijn we richting Ingo en Christina gereden waar we gezellig hebben zitten drinken bij hun bungalow. Nadat Ruben en Miloe gearriveerd waren zijn we richting het strand gelopen. Hier kreeg Sandy toch wel heel erg last van haar hoofd. Gelukkig kon Sandy even in de bungalow van Ingo en Christina liggen. Om 23:55 heeft Niek Sandy opgehaald om het nieuwe jaar in te luiden. Dit hebben we gedaan door met zijn 6en een wensballon op te laten. De hele lucht was bezaaid met wens ballonnen en vuurwerk. Na dit spektakel heeft Niek Sandy thuis afgezet om te kunnen slapen waarna Niek nog even terug is gegaan naar Ruben en Miloe, in de hoop nog een klein feestje mee te kunnen pikken. 01-01-2011 Na een extreme uitslaapsessie zijn we vandaag rond half 3 op de motor richting Old Lanta Town gereden voor een lunch/ontbijt. Op de terugweg reden we op een slecht stuk weg waar het er op leek dat de gaten in de weg gevuld waren. Echter was 1 gat niet gevuld maar wel ongeveer gecamoufleerd dus na extreem veel gehobbel maar niet gevallen gelukkig hebben we de weg van koh lanta vervloekt. Eenmaal weer thuis zijn we met Ruben & Miloe wat gaan drinken en hebben we kaartjes gescoord voor de bus naar Pulau Penang. Dit is een eiland in het noord-westen van Maleisië. Hier gaan we 03-01-2011 naar toe. ’s Avonds zijn we gaan eten in een restaurantje met 15% korting op al het thaise eten. Toen het eten kwam werd ons al snel duidelijk waarom ze klanten probeerden te ronselen want het was echt niet te eten. Niek had rode curry met rundvlees (normaal gesproken onwijs pittig en veel vlees) en sandy had een heldere champignonsoep met knoflookbrood. De curry van niek had welgeteld 5 stukjes rundvlees, een halve bloemkool en gele curry (zoet ipv pittig) en sandy haar soep was zo zout dat je er accuut nierproblemen van kreeg. Geforceerd hebben we zitten proppen tot we geen honger meer hadden en hebben we betaald en zijn we lekker naar de kamer gegaan. 02-01-2011 Vandaag werden we gewekt door een geklop op de deur. Er stond een vrouwtje om te vragen of we een motor gehuurd hadden waarop Niek ja zei. Ze begon opeens te vertellen dat ons kopie van paspoort die we achtergelaten had niet goed was en dat ze ons originele paspoort moest hebben. Niek (net wakker) zei dat dat bullshit was en dat hij zo langskwam om te betalen maar dat hij eerst even wou douchen aangezien de vrouw ons wakker maakte. Toen Niek na de douche naar buiten liep bleek dat de motor (met volle tank) niet meer voor het appartement stond. Vloekend en tierend is niek naar de receptie gelopen waar de motor stond in het “te huur” vak. Op de vraag waarom de motor in godsnaam weggehaald was kregen we het antwoord “me clean for you” met een grote glimlach. Onzin dus. Niek heeft het geld wat ze nog tegoed hadden neergelegd met de vermelding dat ze vanavond de motor met een lege tank mocht schoonmaken. Het vrouwtje stond schaapachtig toe te kijken hoe niek de motor terug duwde naar de kamer waar we eerst gecheckt hebben of de benzine er nog in zit. Je kan merken dat het peak season (kerst & oud en nieuw) voorbij is want ze vegen je het liefst met tas en al het resort uit. Na al dit leuks zijn we weer naar Old Lanta Town gereden waar er een markt zou moeten zijn. Bij aankomst bleek het om een nogal klein marktje te gaan met 3 kraampjes met lauwe vis (inclusief vliegen) en nog wat kleding. Hier zijn we in 5 minuten overheen gelopen en toen zijn we doorgereden naar een restaurantje met erg mooi uitzicht. Hier zagen we dat er mensen een poging waagden om naar een eilandje te lopen. Dit besloten wij ook te gaan doen. Toen wij aankwamen zagen we dat het hoog water werd dus hebben we wijselijk besloten om toch maar aan land te blijven. Eenmaal bij de motor brak de zon door en besloten we om de rest van de middag bij het zwembad te gaan liggen. Ruben en Miloe kwamen later ook nog en bruingebakken hebben we ’s avonds onze laatste bahts uitgegeven aan pizza en cocktails. 03-01-2011 Vandaag zijn we om half 7 opgestaan en om tien voor half acht werden we opgehaald door matcha tours om in te stappen richting Pulau Penang (Maleisië). Met de mini-van zijn we naar Krabi gebracht waar we over moesten stappen in een andere mini-van. Deze mini-van bracht ons weer 5 minuten verder waar we nogmaals over moesten stappen. De overstap was in een pickup waar wij met tassen en al achterin werden vervoerd om vervolgens 5 minuten later nog maar een keer over te stappen. Lachend over de efficiëntie van het Thaise vervoer zijn we vervolgens in een grote airco bus gestapt die ons in 2,5 uur naar Trang zou brengen. Toen we de grote bus instapten zagen we dat er op alle stoelen een tas of zakje boodschappen lag. Wij vroegen aan de reisleidster dat alle stoelen bezet waren en die zei dat we gewoon moesten gaan zitten en de spullen weg te leggen. Toen we dus eenmaal in de bus zaten stroomde de bus vol met mensen en wij zagen de bui al hangen. Een vrouw met kind stond verontwaardigd te kijken en naar onze stoelen te wijzen. Wij haalden ook onze handen op en de vrouw ging bij een ander stel op het bankje zitten (de Thaise kontjes kunnen wel met zijn 3en op 2 stoelen). De bus werd alsmaar voller en voller en uiteindelijk gingen we op pad. Je kon merken dat de bus veel te vol zat want hij kwam amper de heuveltjes over en na 15 minuten gebeurde er wat wij al voorspeld hadden. De bus was oververhit en het water spoot uit de radiateur en als extraatje kapte de airco er ook nog eens mee. Niek ging lekker buiten staan roken en zag het geklooi aan. De mannen probeerden koud water in een kokend motorblok te gieten waarna het dus als een vulkaan weer naar buiten kwam spuiten. Na 15 minuten ging de bus weer verder maar na een half uur was het weer hetzelfde tafereel. In totaal zijn we 4,5 uur bezig geweest en waren we dus 2 uur te laat voor ons volgende vervoer. We werden ergens langs de snelweg er uit geflikkerd zonder verdere informatie. Daar stonden we dus. Gelukkig hadden we nog een telefoonnummer van de dienstdoende reisorganisatie en terwijl Niek aan het bellen was kwam het volgende mini busje er al weer aanrijden. Efficiënt zijn ze dus niet maar ze weten wel precies waar iedereen is. Dit busje heeft ons helemaal van Trang naar Pulau Penang gebracht. Eerst onze vertrekkaart ingeleverd bij de Thaise grens en vervolgens ons 90 dagen visum gescoord bij de grens van Maleisië en om 22:00 waren we eindelijk in Georgetown op Penang. Hier hebben we geprobeerd een mooie kamer te vinden maar aangezien het al laat was zijn we uiteindelijk in een ranzige kamer beland voor 8 euro per stel (Ruben & Miloe zijn ook mee) en en hebben we nog even wat gegeten op de lokale night market en zijn we in bed beland. 04-01-2011 Vandaag zijn we ondanks alle belofte van de hotel eigenaar dat we vandaag een betere kamer konden krijgen vertrokken met de bus naar Batu Ferringi waar volgens de lonely planet betere stranden waren. Bij aankomst bleek dit maar al te waar. Ruben en Niek zijn lekker koffie gaan drinken en de dames gingen op zoek naar een leuke guest house. Natuurlijk hebben ze weer het beste guest house gevonden van het dorp. We hebben een mini kamertje met alleen een bed en een gedeelde douche maar alles is superschoon nieuw en bovenal goedkoop. Ook hebben we een keukentje waar we kunnen ontbijten met eitjes en avondeten kunnen koken (Niek is erg blij) en hebben we een gemeenschappelijke tv waar we een van de tientallen dvd’s kunnen kijken. Helemaal goed dus. ’s Middags zijn we heerlijk op het strand gaan bakken waar de jet-ski’s en de paragliders voorbij kwamen zoeven. Tegen zessen zijn we weer naar de guest house gegaan waar we gedoucht hebben en toen zijn we vertrokken naar de locale food court waar we voor belachelijk weinig geld heerlijk hebben zitten eten. Daarna zijn we naar een Chinese mini-markt gegaan waar we bier en rum+cola hebben gehaald. Bij thuiskomst hebben we een potje yahtzee voor gevorderden gespeeld en muziek gemaakt met de eigenaar en vervolgens zijn Sandy en Miloe naar bed gegaan en zijn de heren nog even blijven plakken. 05-01-2011 Vandaag hebben de heren eerst even uitgeslapen en de dames zijn vroeg op pad gegaan om ontbijt te scoren. Tegen twaalven zaten we aan tafel met toast met scrambled egg appelsap en koffie. ’s Middags zijn we het dorpje gaan verkennen omdat het niet echt strandweer was en na een wandeling van 2,5 uur zijn we naar de markt gegaan waar we verse sla tomaat ui komkommer etc. Hebben gescoord. Hamburgers gehaald in de supermarkt met naan brood en toen kon het koken beginnen. Het resultaat was een heerlijk broodje hamburger met zelfgemaakte knoflooksaus en een enorme salade met tonijn. Na het eten hebben we een dvd’tje gekeken en zijn we lekker gaan slapen. 06-01-2011 Vandaag zijn we nogmaals door Georgetown heen gelopen en hebben we besloten dat wij het in Batu Ferringi veel beter hebben. Helaas is het al 2 dagen geen strandweer dus rest er niet veel meer dan een beetje chillen in de hangmat en eten ;) Zaterdag de 8e gaan we met de bus naar het oudste regenwoud van Maleisië (130 miljoen jaar??) om daar een paar dagen in de jungle te overnachten. Daarna vertrekken we naar Kuala Lumpur voor in visum voor Indonesië en de 14e vliegen we naar Medan op Sumatra. Bedankt voor de leuke reacties en tot het volgende berichtje!! Dikke zoenen Niek & Sandy