11-12-2010
Kleine correctie ons vorige verhaal was van de 10de!
Vandaag hebben we op het programma staan om met de trein naar Kanchanaburi te gaan. In Onze reisbijbel stond dat de trein om 13:55 zou vertrekken. We hebben echter het zekere voor het onzeker genomen door rond 12:00 een tuk-tuk te nemen naar het statoin. Deze Tuk-tuk nam ons met een rotgang mee naar hetstation van Bangkok Noi. En inderdaan bleek de trein gewoon om 13:55 te gaan, we hebben dus heerlijk twee uur mogen wachten op dit geweldig mooie station. De treinreis duurde iets langer dan twee uur, waardoor we rond 16:30 aankwamen op het even zo mooie station van Kanchanaburi. Hier dachten we wel even een
klein hapje te kunnen nuttigen. We kozen voor een heerlijk uitziende worst op een stokje. Na een hap bleek dat de worst nog lang niet gaar was en wat voor vlees het was was ook vrij moeilijk te plaatsen, dus hop de prullenbak weer in. In de lonely planet stond een hostel waar wij graag wilde overnachten. Na een wandeling van zo'n 10 min kwamen we aan bij Pong phen guest house. Helaas hadden ze alleen nog een kamer van 1000 baht .... een beetje te veel dus. Daarom zijn we een hostel terug gelopen, daar was wel plaats voor ons.We hebben ons opgefrist in deze vrij luxe kamer met airco en koelkast. Vervolgens hebben wij Kanchanaburi te voet verkent. En nogmaals geprobeerd een klein hapje te eten.Ook dit keer weer een vleesje op een stokje, de jongen zei dat het kip was. Na een hap bleek dit toch echt geen kip maar iets van kippenlever. Of wel, ook weer niet te eten.Ook dit stokje is in de prullenbak belandt. 'S avonds hebben we aardig gegeten. Sandy heeft daarna nog even een tukje van 1,5uur gedaan. Waarna Niek Sandy op sleeptouw heeft genomen naar twee van de vele barretjes. Hier raakte we aan de praat met wat mensen die les gaven in Bangkok en even een weekendje vrij waren. Rond 00:30 zijn we heerlijk gaan slapen in ons kingsize bed, wederom heel breed maar niet lang.

12_12-2010
Vandaag kwamen we er achter dat onze kamer toch niet echt zijn geld waard was. De douche was ijs koud en niet warm zoals vermeld stond. Ook mochten we geen gebruik maken van het ontbijt want dat zat niet bij onze kamer inbegrepen, zoals wel vermeld stond. Daarom zijn we uit wraak weer naar guest house Pong phen gelopen om te invormeren of er al een kamer vrij gekomen was. En dat was het geval we konden na een half uur terecht in onze nieuwe kamer. Eerst even wat ontbeten, Waarna we onze spullen hebben gepakt en naar het guest house(Pong phen) 50 meter verderop zijn verhuist. Hier hebben we een mooie kamer aan het zwembad met ons eigen terrasje. Vandaag wilde we graag naar de tiger temple wat zo'n 36km verderop is. Niek wilde dit graag doen door de 36km af te leggen per scooter/motor 125cc, uitgerust met twee onwijs charmante pothelmpjes. Sandy was toch wel een beetje bang, dan vind je scooters al niks en dan ook nog in Azie. Uiteindelijk zijn we rond 14:30 vertrokken, al gaf de receptioniste aan dat we wel erg laat waren het park is maar tot 16:00 open zei ze. Maar zo koppig als we zijn, zijn we toch op de scooter gestapt.Na een aantal keer vragen en onderweg tanken. Waarbij het tankdopje met geen mogelijkheid open wilde (volgens Niek.) Dus dit moet zoals dat gaat bij Niek met veel gescheld en geweld (in lichte mate) toch voor elkaar gekregen worden. Maar gelukkig heeft Sandy met sommige dingen iets meer geduld. En ja hoor Sandy kreeg na wat frunikken het tankdopje open (het contactslot moest op een bepaalde stand staan... belachelijk). Om 15:10 kwamen we aan bij de tiger temple. Deze bleek maar tot 15:15 open te zijn. We mochten er nog wel in als we dan wel heel erg snel waren hahahah. Tot bleek dat Sandy geen shirt met mouwen mee had was het helemaal uitgesloten om het park te betreden. Ofwel heel die enge barre tocht afgelegd voor niks. Nog wel even geinformeerd bij een NL stel of het de moeite waard is, dat vonden zij zeker. Ofwel morgen gaan we nog een poging wagen. Maar eerst dezelfde enge weg terug. Na een aantal km begon Sandy dan toch te ontspannen en geloof het of niet Niek heeft Sandy over haar scooter angst heen geholpen. Dit wil niet zeggen dat Sandy nu zelf ook wil rijden, nee papa ik blijf gewoon achterop zitten :D. 's Avonds gingen we op advies van de lonely planet naar de lokale night market voor een thais culinair feestje. Bij aankomst waren we een ware bezienswaardigheid vanwege onze bleke huidjes. De market bestaat uit allemaal kleine karretjes waar eten bereid wordt. De een stond op een omgebouwde zijspan te koken terwijl de andere een duwkarretje had. De mooiste was een pick-up met kraamdakje en televisie. Hier hebben we een gefrituurd snappertje gegeten met een super pittige dip (Niek was gelukkig). Daarna een lekker zakje vers fruit gehaald en 10 heerlijke satéh stokjes en de avond afgesloten bij een sea-food tentje. We wezen de gamba's aan en het werd inktvis maar het was alsnog heerlijk. We merken alleen wel dat het erg handig is om een woordje thais te kunnen wisselen. Dit om enige verwarringen te voorkomen

13-12-2010
Vandaag zijn we vroeg opgestaan en voor de tweede keer naar de tiger temple gereden. Bij aankomst waren we gelukkig een van de eersten daar. De tijgertjes lagen al, geketendaan een boom, te wachten op de vele hapjes ;) We mochten op 2 meter afstand van de tijgers staan maar niet dichterbij en je mocht ze ook nog niet aanraken. We hebben eerst een praatje staan maken met het personeel en de vrijwilligers. Archie, een canadees, vertelde dat hij 2 maanden vrijwilligerswerk had gedaan en nu een vaste baan had. Toen we vroegen wat er met de top van zijn wijsvinger was gebeurd kregen we het antwoord (je raad het al) per ongeluk was afgebeten door één van de volwassen mannetjes. Na dit rustgevende verhaal kregen we nog een korte veiligheidsmededeling en gingen we gezellig met de tijgers aan de riem een stukje wandelen (zie foto's) naar een ravijn waar de tijgers in de schaduw konden chillen. Eenmaal in de canyon aangekomen werd het ons duidelijk dat het nogal een commercieel gebeuren was.
iedereen werd aan zijn handje vliegensvlug langs alle tijgers geleid terwijl een tweede persoon 80.000 foto's maakte. Je mocht alleen de achterkant aaien met je rechterhand en de tijger alleen van links benaderen. Maaaarrrrr.... als je 500 baht betaalde dan mocht de tijger zijn hoofd op je schoot liggen. Allemaal strikt veiligheidsmaatregelen en dit had niets met geld te maken We waren er wel een beetje klaar mee dus toen zijn we nog even bij de 6 maanden oude tijgerwelpjes gaan kijken hoe ze aan het spelen waren in het water en toen op de motor gesprongen richting kanchanaburi. 's Avonds zijn we naar een restaurantje gereden die we op de terugweg hadden gezien. Het was volledig gebouwd van bamboo aan elkaar geknoopte palen. Eenmaal aangekomen stond de muziek echt loeihard. De luidsprekers hadden hun beste tijd gehad want ze produceerden alleen maar schelle herrie en gekraak. Toch maar gaan zitten om de cuisine te proeven. Het eten was erg lekker. Tempura en een soort spiering gegeten en toen zijn we de oude spoorbrug gaan bekijken. Na al dit moois de motor gedumpt en een borrel gaan halen in de budhha bar. Daar aangekomen stond er een thais mannetje in een soort 'Jack Sparrow' pak en die zei tegen Niek, 'You look like Jack Sparrow!!' waarop veel gelach volgde. Spiegels zijn schaars in thailand . na de borrel heerlijk gaan slapen.

14-12-2010

Vandaag zijn we om 7 uur uit bed gegaan en om 8 uur op de motor gesprongen naar de erawan watervallen. De lonely planet zei dat het ongeveer 30 km rijden was. 45 minuten zeg maar. Toen we net de snelweg op kwamen was er direct al een ongeluk gebeurd. 2 motorrijders waren tegen elkaar aangereden en lagen op het wegdek met ambulance personeel. Daarna zijn we nog iets voorzichtiger verder gereden. Toen we na 10 km een bord tegenkwamen stond er 'erawan falls 54km'. Lichtelijk teleurgesteld in de lonely zijn we dus nog 1,5 uur verder gereden en met pijn in de bips kwamen we bij de falls aan. Er waren 7 watervallen die je over een lengte van 2 kilometer kon bereiken. De eerste twee waren vrij klein dus we besloten de grote te gaan zoeken. Dit kon doormiddel van klimmen over rotsen,
boomwortels en brieke bruggetjes. het was echt supermooi. Helder water waar je de visjes kon zien zwemmen. Eenmaal boven zijn we dezelfde hindernisbaan weer naar beneden geklauterd want we moesten om kwart over 2 de motor weer terugbrengen. Na 5 minuten zei niek dat de motor ietwat bijzonder stuurde, lekke voorband. Na een Vuurboomse scheldsessie waar menige ziektes en godslastering aan te pas kwamen zagen we een politiepost waar we om hulp vroegen. Binnen 5 minuten stond de motor achterop een pick-up van een man die eigenlijk de andere kant op moest en hij bracht ons naar de locale garage. voor het schrikbarende bedrag van 160 baht (4 Euro) zat er binnen 10 minuten een nieuwe binnenband in en konden we onze weg vervolgen. Met een beetje haast kwamen we toch nog op tijd bij
het hotel aan waardoor we een boete hadden bespaard. Bij het hotel een heerlijke duik genomen in het zwembad en daarna opgefrisd en gegeten om de hoek. Morgen gaan we naar Hua Hin (zuiden van thailand) waar we hopelijk lekker op het strand kunnen gaan liggen.

Natuurlijk ontgaat het nederlandse nieuws ons niet aangezien er hier overal wifi in de lucht hangt. Sterkte met de vrieskou en o ja, is het ijsselmeer al weer open?

dikke zoenen,

Niek & Sandy