08-12-2010 Vandaag zijn we om half 3 vertrokken vanaf schiphol. De vlucht ging van Schiphol naar Dubai en daarna van Dubai naar Bangkok. De eerste vlucht was aangenaam en verliep vrij vlot. de tweede vlucht was minder omdat hij om 3 uur 's nacht vertrok en omdat sandy erg last had van migraine. Er werd daarom ook navraag gedaan of Sandy zeker wist of ze wel mee kon. En we hebben het overleefd. Maar na 18 uur reizen,wachten, zweten en niet roken waren we dan toch in ons eerste hotel in Bangkok genaamd Sawasdee Guesthouse (bedankt Lucie). we hebben even door de buurt gelopen en de eerste thaise biertjes en sapjes geproefd en zijn toen even een dutje gaan doen in ons heerlijke kingsize bed ( denk hierbij aan breed maar niet lang.) Rond half acht weer naar beneden gegaan voor de eerste thaise maaltijd. Ik (niek) ging direct voor de "Tom Yum Kung", een heerlijke en vooral ook zeer pittige vissoep met onwijs veel rode pepers. Sandy ging voor de thaise tapas. Heerlijke kipsaté, gamba's met bacon en loempia's. Dit allemaal natuurlijk gepaard gaande met pittige chili- en pindasaus. Na het eten zijn we nog wat gaan drinken in een kroegje genaamd Orchid. Ook hier kon je kamers huren dus hier gaan we morgen heen. Bij het biertje/mojitootje werden we blij verrast door de thaise versie van Johnny Cash. Hij zat in geblokt overhemd, brettels en cowboyhoed te spelen. Zijn repertoire ging van Don Mclean tot David Bowie en van Bob Dylan tot Bob Marley tot er een toerist vroeg naar de folsom prison blues van Johnny Cash. Hij ging helemaal los en we hebben erg gelachen. Wat ook erg leuk is zijn de straatverkopers, tot ons omgedoopt tot "pas op kikker" dit omdat de vrouwen een instrumentje hebben waar een raspend soort kwaakgeluid uit komt. Maar toch op bed gegaan vanwege de toch wel inkickende jetlag. 09-12-2010 Vandaag hadden we de wekker op 10 uur staan. Toen de wekker ging hebben we toch maar besloten nog een uurtje langer te blijven liggen. Rond 12uur hebben we ons uitgecheckt en zijn verhuisd naar een guest house een straat verderop. Dit bleek ons namelijk ruim 300 bath = 7,50 euro te schelen. En ja in zo'n duur land moeten we zeker wel op de kleintjes letten. Zo neemt Sandy liever een fanta van 20 baht dan een cola light van 25 baht. Niek moet mij wel stiekem mee naar boven lozen want er hangt een papier dat a lady of the night niet mee naar de kamer mag. We hebben onze spullen op de kamer gelegd en zijn gaan zoeken naar een goede plaats voor ontbijt. We kwamen een heel lief klein tentje tegen Moka (coffeebar/gallery!) Netjes onze slippers voor de deur gezet. Voor Niek werd het een goede espresso een citrosan en een ham kaas croissant voor Sandy een mango smootie en yoghurt met muslie en fruit, jum jum. Na ons heerlijke ontbijt zijn we gaan lopen en lopen. Op een gegeven moment kwamen we op een kruising en daar stond een thais mannetje te schreeuwen "HELLO, WHERE YOU GO!!" Zoals gewoonlijk niet gereageerd en lekker doorgelopen in de richting waar hij van zei dat het afgesloten was door het leger. (ze proberen je mee te lokken naar allerlei plekken waar je rotzooi kan kopen en dan krijgen ze commissie.) Echter na 200 meter kwamen we midden in een relatief rustige demonstratie van de rode partij terecht. Slim als wij waren zijn we dus maar weer een steegje ingedoken aangezien het niet ons gevecht was. Toen maar weer verder gaan lopen en ons lopen heeft ons uiteindelijk over de brug naar Bangkok noi gebracht. Hier schijnen toeristen niet erg vaak te komen. We hebben door een of andere aftanse buurt gelopen, met iniemini krot huisje en veel straathonden. Na bedacht te hebben links aan te houden zodat we wellicht weer uit zouden komen bij het water, zodat terug naar de overkant konden met de boot. Bleek onze route dood te lopen, Jeeehhh weer helemaal terug! Eenmaal aan de andere kant hebben we een heerlijke aardbeien (Sandy) watermeloen (Niek) smootie gedronken.